สวัสดีในค่ำคืนวันเพ็ญเดือนสิบสองค่ะ เชื่อว่าหลายท่านคงออกไปร่วมเทศกาลโบกมืออำลาความทุกข์โศกและความไม่ดีงามด้วยการลอยกระทงลงแม่น้ำขอขมาพระแม่คงคากันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง…ขอให้สิ่งไม่ดีไม่งามหลุดไปจากตัวให้หมดเต๊อะ..สาธุ

และเพื่อสร้างความสุขให้กับคุณๆ ในวันลอยกระทง แม่ค้ามีของขวัญพิเศษมามอบให้ค่ะ ของขวัญที่ว่าก็คือภาพน่ารักๆ ของน้องกิฟท์ (Gift แปลว่าของขวัญจริงๆ น้า…อิอิ) ที่เห็นแล้วอดอมยิ้มไม่ได้สักที เด็กอะไรช่างน่าฟัดซะเหลือเกิน

น้องกิฟท์ หรือ เมจิจัง สาวน้อยคนงามของคุณมนกิฟท์ (ลูกค้ารายล่าสุดของแม่ค้านั่นเองค่ะ..^^) เพิ่งครบรอบ 1 ขวบเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมานี้เองค่ะ

แต่ในรูปที่เห็นเพิ่งจะแปดเดือนเองค่ะ ยกเว้นชุดสีแดงที่อายุ 10 เดือน….แสดงว่าน้องกิฟท์ตัวเป็นๆ ในตอนนี้จะต้องมีพัฒนาการที่น่าหมั่นเขี้ยวอย่างมากแน่ๆ เลย

หลายท่านอาจสงสัยว่า ทำไมแม่ค้าเอารูปนางฟ้าตัวน้อยมาลง เพราะยังตัวเล็กเกินกว่าจะใช้ผลิตภัณฑ์ของ MyHappyMom ได้ ไม่ต้องสงสัยกันค่ะเพราะน้องกิฟท์มีบางอย่างเหมือน MyHappyMom นั่นก็คือน้องกิฟท์สามารถทำให้คุณแม่มีความสุขได้อย่างมากและยังเผื่อแผ่ความสุขนั้นมาให้เราๆ ได้สัมผัสกันด้วยค่ะ

ขอบคุณน้องกิฟท์และคุณแม่มากๆ นะคะที่อุตส่าห์ส่งความสุขมาให้ MyHappyMom…ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

ใครว่าน้ำใจในเมืองกรุงช่างหายาก แม่ค้าขอเถียงหน่อยนะคะ…เพราะแม่ค้าเจอคนดีมีน้ำใจมากับตัวหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่ที่ประทับใจสุดๆ เห็นจะเป็นเด็กหนุ่มขายหมูทอดตอนเช้าๆ หน้าตึกออฟฟิศของแม่ค้าเองค่ะ

แม่ค้าเป็นคนหนึ่งที่ติดใจในรสชาดหมูทอดของน้องคนนี้มาก ตอนเช้าจะต้องแวะซื้อติดมือขึ้นไปรับทานบนออฟฟิศประจำค่ะ เรียกว่าเห็นหน้ากันเกือบทุกวัน ยกเว้นวันจันทร์ที่เทศกิจไม่อนุญาตให้ขาย

ความประทับใจเริ่มเกิดขึ้น เมื่อวันหนึ่งแม่ค้ามีเหตุต้องนั่งแท็กซี่ไปทำงานค่ะ และในกระเป๋าก็ดันมีแบงก์พัน แท็กซี่ก็ไม่มีทอน แม่ค้าก็เลยต้องบากหน้าเดินไปแลกเงินกับน้องคนนี้ค่ะ

น้องเค้าบอกว่า “มีให้แลกไม่ถึงพันครับ แต่พี่เอาไปก่อนได้นะ” ด้วยความรีบร้อนแม่ค้าก็เลยบอกว่า เอามาก่อนสองร้อยแล้วกัน แล้วพี่จะมาคืนให้

น้องเค้าก็ดีใจหายค่ะ ควักเงินจากกระเป๋าหน้าท้อง (ผ้ากันเปื้อน) หยิบแบงก์ย่อยมาให้จนครบสองร้อยบาท หลังจากกล่าวขอบใจเสร็จและสัญญาว่าจะเอามาคืนให้ตอนเที่ยงน้า แม่ค้าก็รีบปัดตรูดไปจ่ายค่าแท็กซี่ทันทีค่ะ

ฟังดูแล้วเห็นไหมล่ะคะว่า น้องเค้าใจดีมากๆ ที่กล้าให้แม่ค้ายืมเงิน ทั้งๆ ที่ไม่เคยพูดคุยกันเลย แม้แม่ค้าจะซื้อหมูทอดน้องเค้าบ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้พูดจาแทะโลม อุ๊ย ไม่ใช่ค่ะ ไม่ได้พูดจาอะไรเกินเลยนอกจากคำว่า “ข้าวเหนียวด้วยนะ เท่าไรจ๊ะ” เพียงเท่านั้น ช่างซาบซึ้งใจจริงๆ ค่ะ

นี่เป็นแค่ตัวอย่างแรกนะคะ ส่วนอีกคนหาใช่ใครอื่น ก็คือ น้องแม็ค พ่อค้าพวงมาลัยประจำสี่แยกที่แม่ค้าไปติดไฟแดงทุกเช้านั่นเอง วันนี้เช่นเคยค่ะ ดิ่งตรงมาหาแม่ค้าชูมาลัยพวงโตราวกับจะให้แม่ค้าเหมาทั้งราว แม่ค้าก็เลยพูดผ่านกระจกด้วยปากพะงาบๆ เหมือนเดิมว่า “ไม่มีตังค์”

แทนที่จะเดินหายไป แม็คกลับบอกว่า “พี่ไม่มีตังค์หรือ เอาไปก่อนได้นะ วันหลังค่อยมาจ่ายผม เอาไปเถอะ เอาไป” เวรกรรมจริงๆ ซื้อพวงมาลัยแยกไฟแดงนี่มีการติดตังค์กันได้ด้วยหรือ….เอิ๊ก

แม้ว่าใครอื่นจะมองว่านี่เป็นเทคนิคการขายของแม็ค แต่แม่ค้าก็รู้สึกประทับใจค่ะ เพราะการที่คนเราไม่ได้รู้จักกันเลย แต่ยังไว้เนื้อเชื่อใจกันถือเป็นสิ่งที่วิเศษที่หาได้ยากจริงๆ ในสังคมทุกวันนี้

แต่แม่ค้าไม่ได้ติดตังค์แม็คนะคะ ก็ต้องล้วงควักออกมาจ่ายทั้งหมดนั่นล่ะค่ะ และในภาพที่เห็นนี้ก็คือพวงมาลัยดอกพุดสวยๆ ที่ได้มา พวงละ 50 บาทเองค่ะ ไม่รู้ว่าถูกหรือแพง แต่แม่ค้าว่าสวยมากๆ โดยเฉพาะน้ำใจของคนขายที่แม่ค้าได้แถมมา…ขอบคุณน้า

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา แม่ค้ากลับไปเยี่ยมฝ่ายผลิตที่ระยองค่ะ จริงๆ เมื่ออาทิตย์ก่อนก็เพิ่งไปมา แต่ไปแบบเช้าเย็นกลับ ก็เลยไม่ค่อยได้เนื้อได้หนังเท่าไรนัก จึงตัดสินใจกลับไปอีกครั้งเมื่อวันสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา

ไปครั้งนี้ไม่ได้ขับรถไปเองค่ะ อาศัยรถทัวร์จากเอกมัยแทน เพราะน้ำมันแพงเหลือเกิน ไปกลับแต่ละครั้งแม่ค้าหมดเงินไปประมาณ 1,800 บาท (เฉพาะค่าน้ำมัน) แต่นั่งรถทัวร์ไปนี่เสียเงินเบ็ดเสร็จแล้วประมาณ 500 กว่าบาทเท่านั้นค่ะ (รวมค่าแท็กซี่แล้วนะเนี่ย)

ต่อไปนี้ก็เลยตัดสินใจแล้วว่าถ้าไม่บ้าหอบฟางมากนักก็จะนั่งรถทัวร์ไปดีกว่า ส่วนต่างพันกว่าบาทจะได้เอาไปเลี้ยงขนมเด็กๆ ที่ระยองดีกว่าเนอะ..^^

กลับบ้านครั้งนี้แม่ค้าก็เลยพาเด็กๆ ไปกินไอติมในวันเสาร์กันค่ะ ไปกัน 4 คน มีฝ่ายผลิต แม่ค้า อาร์มี่ และไอย่า ส่วนลิซ่าไม่ได้ไปด้วยเพราะเหนื่อยจากการทำงาน (บริษัทของลิซ่าทำงานอาทิตย์ละ 6 วันค่ะ หนักหนาเอาการจริงๆ)

แต่ในวันอาทิตย์ก็ไปกันอย่างพร้อมเพรียงค่ะ นัดหมายกันไว้ว่าจะไปกินเอ็มเคกันที่โลตัส ระยอง เพราะว่าแม่ค้าได้บัตรกำนัลเอ็มเคมา 200 บาท งานนี้ได้ทั้งความอิ่มและความแฮปปี้ สังเกตจากใบหน้าของเด็กๆ ได้ค่ะ

จริงๆ นอกจากเรื่องการกินแล้ว วัตถุประสงค์ของการกลับระยองงวดนี้ของแม่ค้าก็เพื่อไปอธิบายการทำสายกระเป๋ารุ่นใหม่ให้ฝ่ายผลิตได้เข้าใจค่ะ พยายามอธิบายทางโทรศัพท์หลายเที่ยวแล้วก็ไม่คลิกกันซักกะที ก็เลยตัดสินใจไปทำให้ดูเองเลยดีกว่า

ประจวบเหมาะกับใกล้สิ้นเดือนพอดี จะได้พาทีมงาน MyHappyMom ไปซื้อของเข้าบ้านด้วย ก็เลยลงตัวทุกสิ่งอย่างค่ะ

สายกระเป๋ารุ่นใหม่ แม่ค้าทำแบบผูกเป็นโบว์ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะสวยหรือเปล่า ต้องลองให้ฝ่ายผลิตทำออกมาก่อนนะคะ ถ้าสวยงามโดนใจ ก็ตั้งใจไว้ว่าจะทำประกอบสำหรับกระเป๋าผ้าปะต่อแบบบุใยค่ะ

สำหรับคุณๆ ที่รอคอยกระเป๋าผ้าบุใยกันอยู่ ใจเย็นนิดนะคะ เพราะมีคิวจะผลิตในเร็วๆ นี้แล้ว แต่ยังไม่อยากรับปากนะคะว่าเมื่อไร บอกได้คำเดียวค่ะว่า ใจเย็นๆ น้า..

นอกจากเรื่องสายกระเป๋าแล้ว ไปครั้งนี้แม่ค้าแอบเอาต้นแบบกระเป๋าชอปปิ้ง (Shopping Bag) สำหรับพกติดตัวไว้ใช้แทนถุงพลาสติกกลับไปให้ฝ่ายผลิตด้วยค่ะ

กระเป๋าชอปปิ้งใบนี้ได้ไอเดียมาจาก ‘พี่แดง’ รุ่นพี่ที่ทำงานค่ะ แม่ค้าก็เลยสัญญาไว้ว่าต้นแบบเสร็จเมื่อไรจะผลิตให้พี่แดงใช้คนแรกเลย แต่ไม่รู้ว่าฝ่ายผลิตจะยินยอมพร้อมใจด้วยแค่ไหนนะคะ เพราะกว่าจะแตกไลน์สินค้าตัวใหม่ออกมาได้แต่ละที ต้องใช้เวลาโอ้โลมไม่น้อย คราวนี้ก็ได้แต่สาธุในใจค่ะว่า ให้ฝ่ายผลิตเห็นชอบด้วยน้า โอมเพี้ยง…^^

ถ้าเป็นดังหวังเมื่อไหร่ แม่ค้าจะรีบเอามาโชว์ใน MyHappyMomBlog ให้ได้เห็นกันก่อนนะคะ ส่วนวันนี้ขอตัวไปอัพกางเกงเลผ้าขาวม้าก่อนน้า มีการทวงถามกันเข้ามาแล้วค่ะว่าไม่เสร็จสักที…เอิ๊ก สัญญาค่ะไม่เกินเดือนกรกฎาคมนี้แน่นอน… จริงๆ นะ จริงๆ นะ..อิอิ

ป.ล. หลายคนสงสัยว่าชุดนอนกระโปรงของแม่ค้าใส่ได้แค่ในบ้านเท่านั้น จริงๆ แล้วสามารถใส่ออกมาเดินถนนได้นะคะ ดูฝ่ายผลิตเป็นตัวอย่างได้ค่ะ ในวันเสาร์ใส่ชุดกระโปรง รุ่น ดาวกระจาย ส่วนในวันอาทิตย์ก็ใส่ รุ่น กุหลาบ ค่ะ

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวของชุดประเภทนี้ของ MyHappyMom ก็คือ….ใส่สบายเกินไปค่ะ ทำให้คุมน้ำหนักตัวไม่ค่อยจะได้ กินเท่าไรชุดก็ไม่ฟิตสักที…ข้อมูลนี้ได้รับการยืนยันจากฝ่ายผลิตเองเลยนะคะเนี่ย…เอิ๊ก

เมื่อวันก่อนแม่ค้าได้รับฟอร์เวิร์ดเมลมาจาก ‘น้องกระแต’ เพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งค่ะ ปกติแม่ค้าไม่ค่อยส่งฟอร์เวิร์ดเมลต่อไปให้ใครต่อใครนะคะ จะเลือกเฉพาะเมลที่น่าสนใจจริงๆ และแน่นอนค่ะว่าฟอร์เวิร์ดเมลฉบับนี้ต้องเจ๋งจริง ^^

เป็นเรื่องราวของการผลิตเหรียญรางวัลที่่จะใช้มอบให้กับนักกีฬาในมหกรรมโอลิมปิคที่จัดขึ้นที่นครปักกิ่ง ประเทศจีนค่ะ เหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ผลิตขึ้นมาโดยมีหินหยกมาเป็นตัวเอกสำคัญ เป็นดีไซน์ที่ดูเรียบง่ายมาก แต่หรูจริงๆ ค่ะ เห็นปุ๊บก็รู้เลยว่าเป็นเหรียญรางวัลที่ได้จากประเทศจีน ไม่ว่าจะเป็นตัวหยก หรือลวดลายตรงที่ห้อยสายคล้อง

ไม่พูดมากดูภาพกันดีกว่าเนาะเนอะ….^^

ด้านหน้า

ด้านหลัง

เมื่อใส่สายคล้อง (ด้านหน้า)

เมื่อใส่สายคล้อง (ด้านหลัง)

และภาพสุดท้ายแม่ค้ารวมภาพกรรมวิธีการผลิตเหรียญรางวัลมาไว้ด้วยกันค่ะ ไล่จากซ้ายไปขวานะคะ ค่อยๆ ดูกันค่ะ จะเห็นว่าเค้าพิถีพิถันมากจริงๆ เริ่มตั้งแต่ทำการเลือกคัดหินหยกเพื่อนำมาผลิตเหรียญรางวัลมอบสำหรับนักกีฬาที่ชนะการแข่งขัน และการผลิตที่ต้องเร่งมือกันอย่างเต็มที่ รวมทั้งการตรวจสอบมาตรฐาน ทุกสิ่งอย่างเกินบรรยายจริงๆ ค่ะ

เห็นแล้วแม่ค้าอยากได้สักเหรียญ แต่คงยากจะได้มาเพราะโอลิมปิคเค้าไม่มีการแข่งขันหมากเก็บนี่เนอะ…เอิ๊ก

ป.ล.ขอบคุณภาพสวยๆ จากเว็บไซต์ Beijing 2008
และฟอร์เวิร์ดเมลของน้องกระแตด้วยค่า…^^

วันนี้ตั้งใจเอารูปหลานสองคน (น้องไอย่า+น้องอาร์มี่) ขึ้น MyHappyMomBlog โดยเฉพาะค่ะ เพราะอยากให้พ่อแม่ของหลานๆ ที่อยู่จังหวัดสุรินทร์ได้เห็นหน้าลูกให้คลายคิดถึงบ้าง

จริงๆ แล้ว น้องอาร์มี่มาอยู่กับคุณยายที่ระยองตั้งแต่ยังไม่ถึงขวบค่ะ ส่วนไอย่าตามมาอยู่ด้วยเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมานี้เอง สาเหตุที่ต้องเอาหลานทั้งสองมาฝากคุณยายไว้ก็เพราะทางสุรินทร์ ทั้งพี่เขยและพี่สาวของแม่ค้ามีภารกิจที่ต้องดูแลมากมายเหลือเกินค่ะ ทั้งงานราษฎร์งานหลวง พวกเราก็เลยคิดว่าน่าจะเอาเด็กๆ มาอยู่ด้วยกันที่ระยองจะดีกว่า เพราะอากาศก็ดี อาหารการกินก็คับคั่ง และที่สำคัญมีคนดูแลที่แสนวิเศษอย่างคุณยายอยู่ด้วย

การที่เด็กๆ มาอยู่ด้วยกันที่ระยองนอกจากจะสานสัมพันธ์พี่น้องได้อย่างแนบแน่นหลังจากห่างกันมานานหลายปีแล้ว แม่ค้ายังได้นางแบบรุ่นเยาว์ทั้งชายหญิงมาอยู่ในสังกัดด้วยค่ะ ก่อนหน้านี้เวลาจะถ่ายแบบชุดเด็ก (โดยเฉพาะเด็กผู้หญิง) แม่ค้าจะต้องวิ่งไปยืมตัวเพื่อนหลานชาย ลูกเพื่อน และใครต่อใครอีกหลายคน แต่พอไอย่ามา ปัญหานางแบบตัวน้อยขาดแคลนก็หมดไปทันที…อิอิ

จำได้ว่าวันแรกที่ไอย่าก้าวสู่วงการนางแบบ ยังเก้ๆ กังๆ กล้าๆ กลัวๆ ไม่น้อย แต่ตอนนี้จะเห็นได้ว่ารัศมีนางแบบเริ่มเกาะติดตัวเธอแล้ว เทคนิคสำคัญของไอย่าเวลาถ่ายแบบก็คือจะต้องหัวเราะค่ะ เพราะถ้าบอกให้ยิ้มเมื่อไรเป็นต้องยิงฟันแยกเขี้ยวทุกที แต่สำหรับอาร์มี่ไม่เป็นปัญหาค่ะ ชินกับกล้องมาตั้งแต่แบเบาะ

วันนี้แม่ค้าไม่โฆษณาแฝงน้า ขออวดรูปหลานอย่างเดียวพอ..เอิ๊ก ใครอยากอวดรูปลูกหลานบน MyHappyMomBlog ก็ส่งรูปมาให้แม่ค้าได้นะคะ แม่ค้ายินดีลงให้ทุกคนเลยค่า..^^

จู่ๆ วันนี้ก็คิดถึงเพลง ‘อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว’ ที่ ‘เบน ชลาทิศ’ นำมาร้องในคอนเสิร์ตสีฟ้าครั้งที่สอง ฟังจบแล้วพูดคำอื่นไม่เป็นเลยค่ะ พูดได้แค่ “สุดยอดจริงๆ”

ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ทีมงาน MyHappyMom ประสบปัญหานิดหน่อยค่ะ เริ่มจาก ‘อาร์มี่’ หลานชายตัวดีป่วย พอหลานชายหาย ฝ่ายผลิต (คุณแม่ของแม่ค้า) ก็ล้มเจ็บตามไปด้วยอีกราย

แม้ว่าแม่ค้าจะพยายามบอกว่าให้ฝ่ายผลิตนอนพักผ่อน แต่ท่านก็ไม่ยอมค่ะ จะลุกมาทำให้ได้ จนต้องบอกว่าถ้าไม่หายขาด ก็จะไม่รับออเดอร์อีกต่อไปแล้ว ฝ่ายผลิตก็เลยนอนพักเต็มๆ หนึ่งวันค่ะหลังจากที่ไปหาหมอแล้ว (แต่ไม่รู้ว่าโกหกแม่ค้าหรือเปล่า เพราะว่าแม่ค้าอยู่ไกลถึงกรุงเทพไม่สามารถไปดูฝ่ายผลิตที่ระยองได้)

แม่ค้าตัดสินใจส่งอีเมลไปหาลูกค้า 4 รายที่มีกำหนดต้องจัดส่งสินค้าในอีกไม่กี่วันข้างหน้าโดยทันทีค่ะ ขออนุญาตเลื่อนวันจัดส่งออกไปหน่อย แม้ว่าแม่ค้าจะรู้สึกไม่ดีนักที่ผิดสัญญาแต่หลังจากที่ได้รับอีเมลตอบกลับจากลูกค้าทั้งสาม (อีกรายคุยกันผ่านโทรศัพท์ค่ะ) แม่ค้าซาบซิ้งใจจริงๆ ค่ะ

ต้องขอขอบคุณคุณกรณิศ คุณพี่ลี่ คุณวรา และคุณอ้อมากๆ นะคะ ตอนนี้ฝ่ายผลิตแข็งแรงดีแล้วค่ะ พร้อมเดินหน้าผลิตเต็มที่ ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้มาค่ะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ …^^

วันหยุดสุดสัปดาห์นี้แม่ค้ามีแผนกลับบ้านนอกค่ะ (ระยอง) ตามกำหนดการอย่างน้อยเดือนละครั้ง ก็เลยต้องจัดเตรียมสิ่งของก่อนออกเดินทางหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าที่จะเอาไปซัก (ที่กรุงเทพแม่ค้าไม่มีเครื่องซักผ้าค่ะ) ของฝากหลานอาร์มและไอย์ และก็ข้าวของทุกสิ่งอย่างที่ฝ่ายผลิต (คุณแม่ของแม่ค้าเองจ้า) โทรมากำชับจนนาทีสุดท้าย โดยเฉพาะกระป๋องกระเป๋ง กระดาษหนังสือพิมพ์ กระดาษเอสี่ที่ไม่ใช้ และขวดแก้วพลาสติกต่างๆ นาๆ

หลายท่านคงแปลกใจว่า ทำไมต้องขนขยะกลับบ้านด้วย ไม่ใช่อะไรค่ะ ขยะที่แม่ค้าเอ่ยถึงข้างต้นเป็นสิ่งที่ฝ่ายผลิตจะนำไปแปรผันมาเป็นตัวเงินเพื่อหยอดออมสินให้กับอาร์มและไอย์ค่ะ

น้องไอย์เพิ่งมาอยู่ที่ระยองได้ไม่กี่เดือน ก็เลยมีเงินในกระปุกไม่มากนัก ส่วนน้องอาร์มเริ่มเก็บเงินจากขยะมาได้ปีกว่าแล้วค่ะ โดยมีตัวเลขในบัญชีเงินฝากของธนาคารออมสิน ณ ปัจจุบัน เกือบหมื่นบาทแล้วน้า

ที่บ้านของแม่ค้าจะช่วยกันคัดแยกขยะค่ะ อันไหนขายได้ก็แยกเป็นถุงๆ ไป ถุงนี้ไว้ใส่ขวดพลาสติก ถุงนี้ไว้ใส่ขวดแก้ว ถุงนี้ไว้ใส่กระป๋องน้ำอัดลม ถุงนี้ไว้ใส่กล่องนม และอื่นๆ อีกมากมาย แล้วแต่จะแยกได้ค่ะ

แม่ค้าว่าเป็นแนวคิดที่ดีนะคะ เพราะเด้กๆ ก็จะได้เรียนรู้การแยกขยะ แถมยังได้เงินมาฝากเก็บไว้เป็นทุนรอนสำหรับการศึกษาในภายภาคหน้าด้วย

สำหรับตัวแม่ค้าแม้ว่าจะอยู่กรุงเทพ แต่ก็สามารถช่วยเก็บขยะให้กับเด็กๆ ได้ค่ะ อย่างที่เห็นในรูป มิใช่เป็นโมเดลอะไรแต่อย่างใด แต่เป็นขวดน้ำดื่ม กระป๋องน้ำอัดลมของเพื่อนร่วมงานสุดแสนจะใจดีของแม่ค้าดื่มกินกันเสร็จก็นำมาวางไว้ที่โต๊ะแม่ค้าค่ะ

ถ้าอาทิตย์ไหนแม่ค้ายังไม่กลับบ้าน อนุสาวรีย์ขยะก็จะพอกพูนสูงขึ้นเรื่อยๆ สร้างความประหวั่นพรั่นพรึงให้กับคนที่เดินผ่านโต๊ะแม่ค้าเป็นอย่างมาก หลายคนเดินผ่านไปบ่นไปว่า “มันจะล้มมาโดนหัวฉันไหมน้า”…เอิ๊ก

เอาเป็นว่าเห็นตัวอย่างของแม่ค้าแล้ว ก็อย่าลืมนำไปลองใช้กันบ้างนะคะ นอกจากตัวเงินที่คุณจะได้รับแล้ว ยังเป็นการช่วยโลกลดขยะอีกด้วยน้า ตอนนี้โลกเรามีขยะมากมายเหลือเกินแล้วค่ะ มาช่วยโลกกันคนละไม้ละมือกันดีกว่านะคะ … ^^

ป.ล.วันนี้เขียนแบบมีสาระ เลยของดโฆษณาแฝงของ MyHappyMom หน่อยน้า…อิอิ

เย็นวันนี้ที่กรุงเทพฝนตกหนักค่ะ ทั้งๆ ที่แม่ค้ารีบออกจากออฟฟิศตั้งแต่ห้าโมงเย็น (ปกติจะออกหกโมงถึงทุ่มค่ะ) แต่ก็หนีไม่พ้นฝนไล่ช้าง…รถติดหนึบแทบไม่ขยับ แม่ค้าก็เลยตัดสินใจเลี้ยวเข้าหลักสี่เพื่อหนีการจราจรบนถนนวิภาวดีค่ะ

ไม่ใช่ว่าแม่ค้าจะไปทางลัดแต่อย่างใด แม่ค้ามีจุดมุ่งหมายค่ะ ฝนตกแบบนี้ไม่มีทางกลับถึงบ้านได้เร็วแน่ ทำไมเราไม่ไปชอปปิ้งคลายเครียดหน่อยล่ะ ไหนๆ เงินเดือนก็ออกแล้วนิ…อิอิ

และห้างที่แม่ค้าเลือกสุดแสนจะไฮโซค่ะ เป็นห้างขนาดใหญ่ พื้นที่กว้างขวาง ไม่ต้องแย่งที่จอดรถกันให้เสียอารมณ์ ห้างนั้นก็คือ โลตัสแจ้งวัฒนะนั่นเองจ้า…เอิ๊ก

ใจจริงไม่ได้อยากชอปปิ้งเท่าไรหรอกนะคะ เพราะทุกเดือนแม่ค้ามีนัดกับทีมงาน MyHappyMom ไปชอปปิ้งขนของเข้าบ้านกันอยู่แล้ว แต่วันนี้ต้องขอละเมิดธรรมเนียมปฏิบัติสักหน่อยค่ะ เพราะฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจริงๆ

ว่ากันว่าการคลายเครียดที่ดีของสาวๆ ก็คือการชอปปิ้ง แม่ค้าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ โดยเฉพาะในสถานการณ์ฝนตกรถติดแบบนี้ สู้เอาเวลามาเลือกซื้อข้าวของเครื่องใช้กันดีกว่า ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆ เลือก ฆ่าเวลากันต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าฝนจะหยุดตก

มาโลตัสครั้งนี้ แม่ค้าเดินพินิจของได้อย่างละเอียดค่ะ และซื้อติดไม้ติดมือมาหลายชิ้นด้วยกัน เห็นแชมพูและครีมนวดขวดสีฟ้าใสๆ นั่นป่ะคะ …. เป็นสูตรใหม่ของแคลรอลเลยน้า เหมาะอย่างยิ่งกับผมเสียขาดการบำรุงอย่างแม่ค้าค่ะเพราะเป็นสูตรที่ผสมน้ำมันมะพร้าว ขวดดีไซน์น่าใช้มากๆ สีฟ้าใสดั่งน้ำทะเล ไม่รู้ดีหรือเปล่า แต่แพคเกจจิ้งได้ใจจริงๆ…^^

นอกจากแชมพูแล้ว ในห้องแม่ค้ายังขาดยาสีฟันค่ะ ของเดิม (ซอลท์) ใกล้หมดแล้ว ต้องซื้อเตรียมไว้หน่อย กำลังหยิบซอลท์ใส่ตะกร้าค่ะ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นยาสีฟันสมุนไพรยี่ห้อทิพย์นิยมที่เหลือเพียงกล่องเดียว แสดงว่าขายดีมั่กๆ และที่สำคํญไม่แพงด้วยนะคะ 27 บาทขาดตัว ถูกๆ แบบนี้น่าลองจริงๆ อิอิ

และเหมือนจิตกระหวัดค่ะ มาซูเปอร์มาร์เก็ตทีไร จะต้องแวะไปที่ซุ้มโลชั่นทุกที คราวก่อน ก็ได้เจอร์เกิ้นส์กับเภสัชไปขวดใหญ่ มาคราวนี้ แม่ค้าก็หยิบเจอร์เกิ้นส์อีกขวดใส่ตะกร้าค่ะ เพราะสูตรที่ได้ไปคราวก่อน (Original Scent) มิได้ช่วยเรื่องผิวเปลือกส้ม (เซลลูไลท์) ต้องขวดนี้ค่ะ Skin Firming เค้าลือกันนักหนาว่าหมั่นนวดหมั่นถู เซลลูไลท์ก็จะไม่มากร้ำกรายอีก

ตอนนี้แม่ค้าก็เลยมีเจอร์เกิ้นส์ 2 ขวดใหญ่บึ้มค่ะ ปัญหาของเจอร์เกิ้นส์ก็คือเหนียวหนืดเข้มข้นอย่างที่สุด เรียกว่าทาไปแล้วต้องยืนเป่าพัดลมสักระยะ ให้ครีมซึมๆ เข้าตัวไปก่อน จึงจะล้มตัวลงนอนได้ ไม่งั้นเนื้อตัวจะเหนอะหนะไปด้วยครีมเหนียวหนืดค่ะ จริงๆ เหมาะใช้กับคนเมืองหนาวมากว่าเมืองร้อนเนอะ แต่เค้าว่าดีก็ลองดูหน่อยแล้วกันเน้อ

นอกจากเจอร์เกิ้นส์แล้ว แม่ค้ายังมีโลชั่นอีกหลายตัวค่ะ ใครว่าตัวไหนดีก็ซื้อหมด และซื้อแบบขวดใหญ่ๆ ด้วยน้า ไม่มีเอารุ่นทดลองมาใช้ก่อน แม่ค้าก็เลยมีโลชั่นเต็มห้องไปหมด โดยเฉพาะโลชั่นแบบทำให้เนื้อตัวขาว อย่างว่าค่ะคนมันผิวสีก็อยากขาวใสเหมือนจิ้งจกบ้าง

แม่ค้าลองมาแล้วหลายสูตรหลายขวดก็ไม่เห็นจะใสปิ้งสักที แต่ถามว่าผิวดีขึ้นไหม ก็ดีขึ้นนะคะ จากเมื่อก่อนกระดำกระด่าง ตอนนี้ก็เริ่มเนียนขึ้นบ้างแต่ แต่สีดำๆ ยังไม่จางหายค่ะ ยังติดหนึบอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน

จริงๆ ตั้งใจจะถ่ายแค่ยาสีฟันทิพย์นิยมให้คุณๆ ดูอย่างเดียวนะคะ แต่นี่เพลินค่ะ ถ่ายไปถ่ายมา เออ เอาตัวนี้มารวมกันหน่อยซิ น่าจะสวยดีเนอะ ผลก็คือได้รูปเครื่องประทินความงามมากมายค่ะ

ที่เห็นในภาพทั้งหมด ไม่ได้ซื้อเองหมดนะคะ บางชิ้นก็ได้รับฝากมาก็มี และหลังจากถ่ายรูปเสร็จ แม่ค้าก็เพิ่งทราบค่ะว่า ในห้องแม่ค้ามีผลิตภัณฑ์ของโอเรียนทอลพริ้นเซส (โอพี) เยอะมาก เออ…ไม่รู้ตัวเลยนะนี่ว่าเป็นสาวกโอพีไปตั้งแต่เมื่อไร รู้แต่ว่าผ่านร้านทีไร ต้องแวะทุกที ก็ของดีราคาถูกฝีมือไทยจะไม่ให้แม่ค้าอุดหนุนได้งัยล่ะคะ

สำหรับสินค้าโอพีตัวล่าสุดที่แม่ค้าได้มา เป็นโทนเนอร์ขวดสีส้มค่ะ กลิ่นเหมือนส้มเช้งอย่างที่สุด เช็ดหน้าทีไรเหมือนมีคนมาปลอกส้มเช้งข้างๆ จริงๆ แต่ใช้ดีน้า ติดแค่กลิ่นส้มเข้งมันแรงไปนิดเท่านั้นเองค่ะ ให้แม่ค้าโหวต 2 ขวดที่ใช้อยู่ รู้สึกว่าของนูโทรจีน่าเช็ดแล้วจะเบาบางกว่าค่ะ แล้วแต่ชอบอ่ะนะ

ส่วนผลิตภัณฑ์ตัวอื่นๆ ที่เห็นในภาพ แม่ค้าขี้เกียจบรรยายแล้วค่ะ ถือเป็นรูปติดพันยาสีฟันทิพย์นิยมาแล้วกันเนอะ ดูเพลินๆ ให้หายเครียดแบบไม่เอาเอาสาระค่ะ…เพราะว่าผู้หญิงอย่าหยุดสวยน้า…เอิ๊ก (เกี่ยวไหมนี่ อิ)

ช่วงนี้ลูกค้าหนีหายค่ะ ไม่ยอมส่งรุปมาให้แม่ค้าสักที ไอ้ครั้นจะลงรูปตัวเองก็กระไรอยู่ แม่ค้าก็เลยขโมยไอเดียน้องใจที่แอบเปิดกระเป๋าตัวเองให้แฟนคลับชาว Spaces ได้ยลกัน

แต่ของในกระเป๋าแม่ค้าคงไม่เก๋ไก๋เท่าหนูใจเท่าไรค่ะ เพราะส่วนใหญ่จะมีแต่เครื่องมือทำมาหากินทั้งน้าน…น

กระเป๋าลายดอกสีดำใบนี้เป็นกระเป๋าที่ฝ่ายผลิตตัดเย็บขึ้นมาเพื่อจำหน่ายค่ะ เป็นกระเป๋าผ้าบุใย รุ่นที่สอง ปัจจุบันผลิตออกมาเป็นรุ่นที่สามแล้วน้า และก็ขายหมดเกลี้ยงไปแล้วจ้า

กระเป๋าใบนี้แม่ค้าแฮพมาใช้ส่วนตัวค่ะ เพราะต้องการลองสินค้าว่ายังขาดตกบกพร่องตรงไหนหรือเปล่า จะได้แก้ไขกันต่อไปเนอะ

เอาล่ะค่ะ ได้เวลามาดูกันแล้วว่าในกระเป๋าแม่ค้ามีอะไรบ้างน้อ เริ่มด้วยสมุดจดออเดอร์และคู่มือระงับเครียด สองเล่มนี้ต้องมาคู่กันค่ะ เพราะแม่ค้าจะต้องคอยจดออเดอร์ต่างๆ ที่คุณๆ สั่งไว้ใส่ในสมุดเล่มนี้ เพื่อบอกต่อไปยังฝ่ายผลิตที่ระยอง ก่อนหน้านี้แม่ค้าเกือบตัดใจซื้อปาล์มมาใช้แล้วค่ะ แต่อ่ะนะ..ตั้งหมื่นกว่าบาทเสียดายกะตังค์ สู้เล่มละ 20 บาทนี้ไม่ได้ ใช้มันกว่ากันเยอะ…ถูกตังค์อีกต่างหากเนอะ

ส่วนคู่มือระงับเครียด แม่ค้าจะเปลี่ยนไปเรื่อยค่ะ เล่มนี้หยิบยืมมาจาก อาจารย์ไหม (ลูกค้าและเพื่อนรุ่นน้องที่เคยส่งรูปตอนไปเที่ยวสมุยมาให้แม่ค้างัย จำได้ป่ะ) อ่านแล้วเพลินๆ ดีค่ะ แนวเดียวกับหนังสือที่ นิกกี้ พิ้ม จะวางจำหน่ายเร็วๆ นี้ เลยเอามาอ่านเล่นรอนิกกี้ไปพลางๆ ก่อน…เอิ๊ก

เครื่องมือทำมาหากินอีกอย่างที่ต้องพกติดตัวประจำ ก็คือกล้องถ่ายรูปค่ะ เป็นกล้องดิจิทัลใช้ง่ายถ่ายคล่อง เจอนางแบบใช้สินค้า MyHappyMom ที่ไหนจะได้ถ่ายเก็บได้ทันทีงัยล่ะคะ

และพลาดไม่ได้ก็คือสายวัดและกรรไกรตัดด้าย อย่างที่บอกอ่ะค่ะ หน้าที่หลักของแม่ค้า คือพนักงานดึงด้ายเนา ดังนั้นจึงต้องพกสิ่งนี้ติดตัว ส่วนสายวัดก็เอาไว้วัดตัวคุณๆ ลูกค้านั่นแหล่ะค่ะ เจอแม่ค้าที่ไหน เรียกวัดตัวได้เลยน้า

เจ้ากรรไกรตัดด้ายนี้ เพิ่งได้มาวันนี้ค่ะ พี่หม่องจาก www.YesNoOk.com ผู้ผลิตน้องพริ้มให้มาเพราะทนเห็นแม่ค้าให้มือและปากงับด้ายเนาไม่ไหว…อิอิ

ตามมาด้วยกระเป๋ารับทรัพย์ ใบสีน้ำตาลเพิ่งได้มาสดๆ ร้อนๆ เหมือนกันค่ะ เพื่อนๆ แชร์กันซื้อให้ในวันเกิดแทนใบเก่าที่พองตัวแล้วพองตัวอีก ใบนี้แม่ค้าชอบมากค่ะ เพราะมีฟังก์ชั่นเหมือนใบเก่าที่เสียชีวิตไปแล้วอย่างมากๆ

มือถือรับออเดอร์ก็เป็นอีกหนึ่งเครื่องมือในการดำเนินธุรกิจ MyHappyMom ค่ะ เครื่องนี้ใช้มาได้สามสี่เดือนแล้วค่ะ เพราะเครื่องเก่าถูกล้วงไปเมื่อตอนลงไปเดินตลาดนัดชิวๆ ว่าแล้วก็ขอเตือนคุณๆ หน่อยนะคะ เวลาชอปอย่าเผลอไผล หมั่นเช็คโทรศัพท์มือถือและเป๋าตังค์บ่อยๆ น้า

ต่อมาเป็นกุญแจรถของแม่ค้าค่ะ ใช้ส่งของ รับของ และวิ่งไปมาระหว่างกรุงเทพ-ระยอง คันนี้มีแผนจะไปติดแก๊สในเร็ววันนี้ค่ะ แต่พอได้ยินข่าวว่าราคาแก๊สจะพุ่งตัวสูงขึ้นก็เลยต้องอดใจรอดูสถานการณ์ไปก่อน

ส่วนเจ้าสิงโตน้อยสีเหลืองสดใสเป็นที่ใส่กุญแจห้องของแม่ค้าค่ะ น่ารักดีมะคะ มีติดกระเป๋ากันก็ดีนะ เพราะกุญแจะจะได้ไม่ไปขูดขีดกระเป๋าหรืออุปกรณ์พกพาของคุณๆ อ่ะค่ะ

ตามติดมาด้วยร่มกระต่ายสีฟ้าอมเขียวค่ะ ร่มคันนี้คุณนายโอ๋ เพื่อนเลิฟของแม่ค้าซื้อมาฝากจากญี่ปุ่นค่ะ เป็นร่ม 3 ตอน พกพาง่าย ที่สำคัญถูกใจแม่ค้ามากๆ ตรงหัวกระต่ายนี่แหละ ชอบที่ซู้ด

ส่วนอุปกรณ์ที่แม่ค้าจะขาดไม่ได้เลยไม่ว่าจะไปแห่งหนใด ก็คือกระดาษเช็ดก้นเด็กและกระดาษซับมันค่ะ แม่ค้าขอแนะนำเลยนะคะว่าสองยี่ห้อในภาพนี้ใช้ดีจริงๆ เวลาเหงื่ออออมากๆ เอากระดาษเช็ดก้นเด็กมาเช็ดหน้าจะสดชื่นมากๆ ค่ะ ส่วนกระดาษซับมันรุ่นนี้ พอใช้แล้วหน้ามันๆ จะแจ่มขึ้นมาโดยทันที แค่แผ่นเดียวก็เอาอยู่แล้วค่ะ

สุดท้ายและท้ายสุดเป็นกระเป๋าใส่อุปกรณ์เสริมความงามเล็กน้อยค่ะ สังเกตดูว่ามีรอยขาดแล้วเหมือนกัน ซื้อมาห้าหกปีแล้วกระมังคะ แต่ก็ยังใช้อยู่ เป็นของนารายาค่ะ ใบละ 25 บาทเองมั้งตอนนั้น ถูกดีเนอะ

หมดแล้วค่าทรัพย์สมบัติของแม่ค้าที่พกติดตัวในแต่ละวัน ว่าแล้ว ก็อย่าลืมส่งรูปกันเข้ามาเร็วๆ หน่อยน้า ไม่งั้นแม่ค้าจะเอารูปตัวเองมาลงจริงๆ ด้วย…..งุงิ ^^

ป.ล. นางแบบกระเป๋าไม่ใช่แม่ค้าน้า เอารูปที่ลิซ่าพรีเซนต์สินค้ามาลงแทนค่ะจะได้เห็นสัดส่วนที่แท้จริงของตัวกระเป๋ากันอ่ะค่ะ